FC Barcelona

Rzedzian

Data założenia: 29. listopada 1899

Założyciel: Hans Gamper

Adres: Futbol Club Barcelona, Av.Arístides Maillol, s/n 08028 Barcelona, Hiszpania

Strona Internetowa: www.fcbarcelona.com

Prezes: Joan Laporta i Estruch

Trener: Josep Guardiola Sala

Asystent trenera: Tito Vilanova

Szef młodzieżówki: José Ramon Alexanco

Stadion: Camp Nou (pojemność zgodna z wymogami FIFA: 98 260)

Barwy: bordowo - granatowe

Najwięcej bramek strzelonych dla klubu: Alcántara (357)

Najwięcej rozegranych spotkań: Migueli (670)

Najwięcej tytułów z Barceloną: Amor (19)

Najwyższa wygrana w historii: FC Barcelona - Gimnŕstic Tarragona 10:1 (***9-1950)

Najwyższa porażka w historii: Athletic Bilbao - FC Barcelona 12:1 (1930-1931)

TROFEA


Mistrzostwo Hiszpanii
Pierwsze mecze toczone o Mistrzostwo Hiszpanii odbyły się w sezonie 1928/29. Od razu można było zauważyć, że największe szanse ma FC Barcelona i Real Madryt. Przez pierwsze lata w rozgrywkach uczestniczyło 10 drużyn. Od sezonu 1934/35 doszły jeszcze dwa zespoły, natomiast w latach ***2-***3 było już 14 drużyn. W sezonie ***4/45 Barcelona po raz drugi zdobyła tytuł Mistrza Hiszpanii. Wywalczyła go także dwa razy z rzędu w sezonach ***8/49 i ***9/50. W 1950 roku do tytułu wystartowało już 16 drużyn. Barcelona ponownie zostawała mistrzem w latach: 1952, 1953, 1959 i 1960. W roku 1971 ilość drużyn powiększono do osiemnastu, natomiast w 1974 i 1985 roku Barca ponownie sięgnęła po tytuł mistrzowski. W sezonie 1987/88 ponownie powiększono ilość drużyn, tym razem do dwudziestu i taka liczba utrzymuje sie do dzisiaj (z wyjątkiem sezonów 1995-96 i 1996-97, kiedy drużyn było 22). Lata '90 były jednymi z najbardziej udanych dla Barcelony. Kataloński klub zdobywał puchar mistrza Hiszpanii sześć razy: w 1991, 1992, 1993, 1994, 1998 i 1999 roku. Następnie po 6-letnich bezowocnych staraniach o wywalczenie tego trofeum, Barcelona znów zatriumfowała w Hiszpanii. W sezonie 2004/05 puchar pojechał - ku uciesze kibiców na całym świecie - do stolicy Katalonii.


Copa Del Rey - Puchar Hiszpanii
Puchar Hiszpanii jest rozgrywany od 1901 roku i jest najstarszym z oficjalnych turniejów rozgrywanych w Hiszpanii. Ogólnie Copa Del Rey powędrowała do Barcelony 24 razy. Pierwszy raz Barca zdobyła go w 1910 roku. Następnie Barcelona triumfowała w następujących latach: 1911-12 1912-13 1919-20 1921-22 1924-25 1925-26 1927-28 ***1-42 1950-51 1951-52 1952-53 1956-57 1958-59 1962-63 1967-68 1970-71 1977-78 1980-81 1982-83 1987-88 1989-90 1996-97 1997-98.


Copa Del Oro - SuperPuchar Hiszpanii
Pierwszy raz rozegrano go w sezonie ***5-46. W pierwszym turnieju Barcelona pokonała Athletic Bilbao 5:4. W sezonie ***8-49 Barca grała przeciwko Sevilli i wygrała 1:0. Następnego roku uległą jednak Valencii 4:7. Następny tytuł wywalczyła w sezonie 1983-84. Potem przyszedł czas porażek w tych rozgrywkach: 1986 i 1989 z Atletico Madryt, i w 1990 z Realem Madryt. W sezonach 1990-91, 1992-93 i 1994-95 Superpuchar znowu trafił do muzeum Barcy. W sezonie 1993-94 Barca utraciła go na rzecz Realu Madryt. Potem Barcelona Superpuchar wywalczyła w sezonie 1996-97, a następnie to trofeum trafiło w ręce Katalończyków w sezonie 2004/2005 po pokonaniu Betisu. W sezonie 2005/06 Barcelona znów była górą, tym razem rozprawiając się z Espanyolem 1:0 i 3:0.


Copa de la Liga - Puchar Ligi
Puchar Ligi to rozgrywki stworzone w Hiszpanii w 1982 roku, z pomysłu ówczesnego prezesa Dumy Katalonii - Josepa Lluísa Núńeza. Miały być dodatkowym środkiem do uzyskania większych dochodów przez sprzedaż praw do telewizyjnych transmisji oraz wejściówek. Z kilku powodów nie zyskały one wystarczająco dużego zainteresowania i już cztery lata później zniknęły z kalendarza rozgrywek na Półwyspie Iberyjskim. FC Barcelona zdobyła Puchar Ligi w sezonach: 1982/83 i 1985/86. W pierwszym z nich pokonała w dwumeczu Real Madryt 4:3. Spotkanie w Madrycie zakończyło się wynikiem 2:2 (bramki: Carrasco i Maradona dla FCB - Del Bosque i Juanito RM). W rewanżu Barça wygrała 2:1 (Maradona, Alexanko - Santillana). Drugi puchar Duma Katalonii wywalczyła w pojedynku z Betisem (porażka 0:1 na wyjeżdzie i zwycięstwo 2:0 na Camp Nou po golach Amarilla i Alexanko).


Liga Mistrzów
FC Barcelona zdobyła Puchar Mistrzów tylko dwa razy, w sezonie 1991-92 oraz 2005/06. W pierwszym przypadku w finale spotkała się z Sampdorią Genua i dzięki wspaniałemu uderzeniu Ronalda Koemana, Barça wygrała 1:0. W sezonie 1993-94 Barcelona spotkała się w finale z AC Milan, jednak nie zaliczą tego meczu do zbyt udanych, gdyż podopieczni Cruyffa przegrali... 0:4. W następnym roku Barça została wyeliminowana w ćwierćfinale przez Paris St. Germain. Po dwóch latach nieobecności Barcelona powróciła do Champions League, jednak nie spełniła oczekiwań. W sezonie 1999-2000 klub z Katalonii został wyeliminowany w półfinale przez Valencię. Sezony 2001/2002 i 2002/2003 to ponowny udział Barçy w Lidze Mistrzów niestety w obu przypadkach Barça odpada niedługo po zakończeniu faz grupowych. Po 14 latach znów udało się stanąć na najwyższym stopniu. Podopieczni Franka Rijkaarda pokonali w finale Arsenal Londyn 2:1 i tym samym wywalczyli drugi w historii klubu Puchar Europy.


Puchar UEFA
Pierwszy raz Puchar UEFA rozegrano w 1971 roku, gdyż to właśnie wtedy zastąpił on Puchar Miast Targowych. Barcelona kwalifikowała się do Pucharu UEFA jeszcze w latach 1975-76, 1977-78 i 1995-96, jednak dochodziła jedynie do półfinałów. Podobnie było w sezonie 2000-01, kiedy to Barca uległa w dwumeczu Liverpoolowi 0:1. Ostatni udział w Pucharze UEFA to sezon 2003/04, gdzie Barcie udało się dojść do 4 rundy, gdzie została wyeliminowana przez Celtic Glasgow.


Puchar Miast Targowych
Pierwsza edycja Pucharu Miast Targowych trwała trzy (!) lata. Wczesne fazy turnieju Barcelona przeszła jak burza. Schody zaczęły się dopiero w półfinale, gdzie przeciwnikiem Barcy było Birminghan City. Pierwszy mecz był rozgrywany w Anglii, i gospodarze wygrali 4:3. Bramki dla Katalończyków strzelili: Tejada, Evaristo i Martinez. W rewanżu było 1:0 dla Barcelony po bramce Kubali w końcówce spotkania. W takiej sytuacji potrzebny był dodatkowy mecz. Zwycięsko z niego wyszli Katalończycy, którzy pokonali Anglików 2:1, po bramkach Evaristo i Kubali.
Przeciwnikiem w finale była drużyna z Londynu, i tam odbył się pierwszy mecz zakończony wynikiem 2:2. Drugi mecz to istny popis Barcelony (z kilkoma zmianami w składzie), która rozgromiła Londyńczyków... 6:0. Po dwie bramki zdobyli Saurez i Evaristo, po jednej dorzucili Martinez i Vergez. Trenerem Blaugrana był wtedy Balmanya.
W sezonie 1958-59 Barcelona również grała w Pucharze Miast Targowych (trzecie miejsce w lidze). Zaszły jednak pewne zmiany w klubie. Pojawił się nowy trener - Hellenio Herrera, przyszło kilku nowych zawodników (m.in. Czibor, Kocsis), paru też odeszło (m.in. Seguera, Gonzalvo, Basory). Pierwszym "poważniejszym" przeciwnikiem była Bazylea, która na własnym stadionie uległa Barcie 1:2, a gole dla gości strzelali Evaristo i Gensana. Na Camp Nou padł wynik 5:2, a bramki dla gospodarzy strzelali: Villaverde, Czibor (dwie), Evaristo i Gonzalez. W kolejnej rundzie Barcelonę czekały mecze z Interem Mediolan. W stolicy Katalonii Barca pokazała klasę i urządziła sobie ostre strzelanie, pokonując Włochów 4:0. Bramki były dziełem Ribelles'a (dwie), Villaverde'a i Segarra'y. W Mediolanie przyjezdni także uczyli grać miejscowych, gdyż padł wynik 4:2 dla Barcy. Po dwie bramki dla niej strzelili Kubala i Martinez. Następnym przeciwnikiem ,tym razem półfinałowym był Red Star Belgrad. Pierwszy mecz rozegrany w stolicy Jugosławii skończył się remisem 1:1, a bramkę dla Barcelony zdobył Evaristo. Dopiero w drugim meczu Katalończycy pokazali na co ich było stać i wygrali 3:1.
Podobnie jak poprzednia edycja, tak i ta, trwała więcej niż rok, a dokładniej dwa. Mecze finałowe odbyły się w 1960 roku, a przeciwnikiem Blaugrany było Birminghan City. W Anglii było 0:0, w Hiszpanii natomiast 4:1 dla gospodarzy. Bramki dla nich strzelali: Martinez, Czibor i Coll.
Barcelona zaszczyciła swoją obecnością także i w trzeciej edycji Puchary Miast Targowych. Na pierwszy ogień poszli piłkarze z Zagrzebia. W Jugosławii było 1:1, a w Barcelonie 4:2 dla gospodarzy, po bramkach Suarez'a, Martinez'a, Gensana'y i Czibor'a. Następnymi na drodze do planowanego triumfu byli piłkarze Hibernianu (Szkocja). W Hiszpanii było 4:4, bramki dla gospodarzy strzelali Kocsis (trzy) i Evaristo. W Szkocji jednak, gospodarze wygrali 3:2, a bramki dla przegranych strzelali Martinez i Kocsis.
Nie przeszkodziło to jednak, aby Barcelona wystąpiła w czwartej edycji Pucharu Miast Targowych. Była to już zupełnie odmieniona Barcelona - nowy (stary) trener - Ladislao Kubala, praktycznie nowy skład. Pierwszymi przeciwnikami byli piłkarze z Berlina. W NRD było 1:0 dla gospodarzy, na Camp Nou jednak wygrała Barcelona 3:0, a bramki strzelili Evaristo i Zaldua. Następnym przeciwnikiem było Dynamo Zagrzeb. Na Camp Nou było 5:1 [Pereda, Evaristo (trzy), Kocsis], a w Zagrzebiu 2:2. Kolejnym przeciwnikiem było Sheffield Wednesday (Anglia). Mecz na wyspach Katalończycy przegrali 3:2, a bramki dla nich strzelił Evaristo. W rewanżu na Camp Nou padł wynik 2:0 dla gospodarzy, po bramkach Evaristo i Kocsis'a. W półfinale na drodze Barcelonie stanął Red Star Belgrad. W Jugosławii było 2:0 dla przyjezdnych, po bramkach Zaldua i Paredy. W rewanżu natomiast gospodarze wygrali pewnie - 4:1, po bramkach Kocsis'a, Vicente i Zaldua'a (dwie).
W końcu wielki finał. I tu przeciwnikiem czerwono - granatowych była Valencia. Na Estadio Mestalla było... 6:2 dla gospodarzy; te dwie bramki strzelił Kocsis. W rewanżu Barca nie pokazała nic, gdyż pogodziła się ze swoją przegraną.


Puchar Zdobywców Pucharów
To trofeum Barca zdobywała czterokrotnie, w latach: 1979, 1982, 1989, 1997, a w roku 1991 doszła do finału, ale odpadła w nim z Manchesterem United [1:2]. W roku 1979 finał odbył się w Bazylei, gdzie Barcelona w dogrywce zwyciężyła z Fortuną Duesseldorf 4:3. Trzy lata później, już w samej Barcelonie Katalończycy pokonują Standart Liege 2:1. W roku 1989 finał PZP rozgrywany był w Bernie i tam Barca pokonała Sampdorię Genuę 2:0. Ostatni puchar jaki udało się Barcie zdobyć przypadł na rok 1997, kiedy to w Rotterdamie PSG nie udało się sprostać Barcelonie i Francuzi przegrali 0:1.


SuperPuchar Europy
FC Barcelona puchar ten zdobywała dwa razy, w sezonach: 1992/93 i 1997/98. Pierwszy z tych pucharów Katalończycy zdobyli po wygranej w meczu z Werderem Brema, natomiast drugi po pokonaniu innego niemieckiego klubu, Borussi Dortmund. W 2006 roku Barça musiała uznać wyższość Sevilli, z która przegrała w Monaco 0:3.

Pozostałe Trofea

Mistrzostwo Katalonii:

* 1902,
* 1903,
* 1905,
* 1909,
* 1910,
* 1911,
* 1913,
* 1916,
* 1919,
* 1920,
* 1921,
* 1922,
* 1924,
* 1925,
* 1926,
* 1927,
* 1928,
* 1930,
* 1931,
* 1932,
* 1935,
* 1936,
* 1938,
* 1991,
* 1993,
* 2000,
* 2003,
* 2004,
* 2007.



Puchar Joana Gampera:

1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1983, 1984, 1985, 1986, 1988, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008
Puchar Theresa Therrara: ***8, 1951, 1972, 1990, 1993
Puchar Miasta Palmy: 1969, 1974, 1976, 1980, 1981
Puchar Pireneos Oriental: 1910, 1911, 1912, 1913
Puchar Dels Pirineus Orientals: 1910, 1911, 1912, 1913
Puchar Eva Duarte: ***6, ***8, 1952, 1953
Puchar Martini Rossi: 1950, 1952, 1953
Mały Puchar Świata: 1957
Puchar Ramona Carranzy: 1961, 1962, 2005
Puchar Martini & Rossi: 1952, 1953
Puchar Llatina: ***9, 1952
Puchar Sabadell: 1907, 1908
Puchar Barcelony: 1903, 1918
Puchar Nadala: 1961
Festa D'elig: 1970
Puchar Badjozu: 1977
Costa Del Sol: 1977
Puchar Prezydenta: 1966, 1968
Puchar Salut: 1906, 1908
Trofeum Gampera: 1914
Puchar Costa Brava: 1973
Złoty Puchar: ***5
Trofeum Mallorki: ***7
Puchar Civil Governor: ***9
Stulecie Ajaxu Amsterdam: 2000


Pojemność całkowita: 109 815
Pojemność zgodna z wymogami FIFA: 98 000
Wymiary boiska: 105 x 71
Pierwszy mecz: 24. września 1957 roku przeciwko Legii Warszawa
Czas budowy: 1954 - 1957
Koszt budowy: 1.2 miliona dolarów
Pierwsza bramka: Eulegio Martinez
Ważne wydarzenia: MŚ '82; Olimpiada; '92; finał Ligi Mistrzów (26 maja 1999 r.) Manchester United - Bayern Monachium 2:1

El Nou Estadi del Futbol Club Barcelona, czyli prościej mówiąc Camp Nou, to siódmy stadion w historii FC Barcelony. Główną przyczyną dla której zdecydowano się na jego budowę, była zbyt mała ilość miejsc na poprzednim obiekcie - Les Corts - który mieścił 'jedynie' 45 tysięcy widzów. Wykonanie projektów zlecono takim architektom, jak Mitjans, Garcia Barbon i Soteres, a kiedy wszystko na papierze było już gotowe, w marcu 1954 wszelkie plany zaczęto wcielać w życie. Cała operacja wznoszenia trwała trzy kolejne lata, a koszty jakie przeznaczył na nie zarząd, to około 430 milionów peset (130 milionów kosztował grunt, a resztę sam stadion).

Początkowo stadion mógł pomieścić 90 tysięcy widzów, jednakże w 1978 roku, zadecydowano o jego rozbudowie na kolejne 20 tysięcy krzesełek. Co ciekawe, cztery lata później, w rubryce 'total capacity' widniała już magiczna liczba 120 tysięcy, dzięki czemu stadion Barcelony był już największym w Europie i drugim co do wielkości na świecie. Camp Nou powiększono specjalnie na Mistrzostwa Świata Espana '82, choć obecnie może on pomieścić już 'tylko' 109 815 widzów, jednak zgodnie z ustaleniami FIFA udostępnione jest jeszcze mniej, bo 98 tysięcy miejsc. Jeżeli chodzi o obiekty znajdujące się w murach stadionu, to zaliczyć do nich możemy między innnymi: loże honorowe dla VIP'ów, zarządu klubu, ważnych osobistości (wszystko to oczywiście pod krytą trybuną), jak również podgrzewaną murawę.

Camp Nou jest częścią wielkiego klubowego centrum. Na powierzchni piętnastu hektarów znajduje się hala sportowa mogąca pomieścić niecałe sześć tysięcy widzów, lodowisko z trybunami na około tysiąc, drugi stadion (Mini Estadi, gdzie swoje mecze rozgrywa Barcelona B i odbywają się zajęcia praktyczne pierwszej drużyny) na prawie szesnaście tysięcy, parking, boiska treningowe, korty tenisowe, pomieszczenia dla prasy, magazyny, gabinet odnowy, klinika, szkoła dla juniorów Barcy - La Masia, klubowe muzeum, kaplica(!), sklepy sportowe.

Debiutancki mecz na El Nou Estadi del Futbol Club Barcelona rozegrano 24 września 1957 roku, a przeciwnikiem Blaugrany była... Legia Warszawa. Pierwszego gola strzelił Eulegio Martinez, a Barca wygrała 4:2. Pierwszym meczem o wysokiej randze był finał Pucharu Zdobywców Pucharów, w którym zmierzyli się Glasgow Rangers i Dynamo Moskwa (3:2). Dziesięc lat później o to samo trofeum grała Barcelona ze Standardem Liege; zwyciężyła 2:1. W tym samym roku, na Camp Nou gościły najlepsze reprezentacje, biorące udział w Mundialu '82, rozgrywanym na boiskach... Hiszpanii . Kolejnym ważnym meczem, był ten z roku 1989, kiedy to w finale Pucharu Europy AC Milan pokonał 4:0 Steaue Bukareszt. W 1992 roku Camp Nou było miejscem zmagań olimpijczyków. Polakom w pamięć zapadł chyba najbardziej mecz finałowy turnieju w piłkę nożną: Hiszpania - Polska. Niestety, wygrali gospodarze 3:2. Ostatnim wydarzeniem zaliczającym się do tych "najważniejszych" był mecz między Bayernem Monachium a Manchesterem United. Niezwykle dramatyczny, do 89 minuty prowadzili Niemcy 1:0, jednak w przeciągu trzech minut Anglicy zdołali strzelić dwie bramki, i mecz zakończył się wygraną Czerwonych Diabłów 2:1. Oczywiście na liście tej, nie uwzględniłem meczów Barcelony z Realem Madryt - to chyba oczywiste - ze takowe mila i mają miejsce.


Trener: Josep Guardiola
Josep Guardiola i Sala urodził się 18-ego stycznia 1971 roku w Santpedor, mieście oddalonym od Barcelony o 73km. Po długiej i pełnej sukcesów karierze piłkarskiej, Pep postanowił spróbować sił w roli trenera. Pierwszym klubem, jakim przyszło mu kierować została Barça B, z którą wywalczył awans. Był to jego pierwszy i ostatni sezon w drużynie rezerwowej. Po zwolnieniu Franka Rijkaarda z posady szkoleniowca pierwszej drużyny, zarząd klubu postanowił zaufać właśnie Guardioli i to jemu powierzył funkcję trenera Dumy Katalonii.


Asystent Trenera:Tito Vilanova
Tito Vilanova, urodzony w Bellcaire d'Empordŕ w 1969 roku. Na ławce trenerskiej pierwszej drużyny pojawił się razem z Guardiolą, tak jak obecnie, był on jego asystentem w Barçie B. Obu panów łączy jednak z zespołem rezerw o wiele więcej. Pierwsze poważne kroki w swojej piłkarskiej przygodzie stawiali właśnie w drużynie B, ale zawrotną karierę zrobił tylko jeden z nich. Vilanova odszedł do Figueres, a z debiutem w Primera Division musiał poczekać do czasu przeprowadzki do Celty Vigo, w której spędził trzy sezony. Kolejne etapy jego kariery przebiegały spokojnie w mniejszych klubach: Badajoz, Mallorca, Lleida i Elche. Korki na kołku zawiesił w Gramenet.

Aktualny skład na sezon 2008/2009:

Bramkarze:
1. Victor Valdés Arribas
13. José Manuel Pinto
25. Albert Jorquera Fortia

Obrońcy:
2. José Martín Cáceres
3. Gerard Piqué Bernabeu
4. Rafael Márquez Álvarez
5. Carles Puyol i Saforcada
16. Sylvio Mendes Campos Júnior
18. Gabriel Alejandro Milito
20. Daniel Alves da Silva
22. Éric Abidal
29. Víctor Sánchez Mata

Pomocnicy:
6. Xavier Hernández Creus
8. Andrés Iniesta Luján
15. Seydou Keita
21. Aliaksandr Pauławicz Hleb
24. Gnegneri Yaya Touré

Napastnicy:

7. Eidur Smári Gudjohnsen
9. Samuel Eto'o Fils
10. Lionel Andrés Messi
11. Bojan Krkić Pérez
14. Thierry Daniel Henry
27. Pedro Rodríguez Ledesma

Podkreśleni zawodnicy to wychowankowie

VISCA EL BARCA !

__________________
Jestem piękny i mam wspaniałe mięśnie.

Prezydent

Nie jestem wielkim fanem piłki nożnej ale jednak muszę przyznać że po zobaczeniu kilku meczy tego sezonu gra BlauGrany bardzo mi się podoba jest miła dla oka i wesoła :)
Choć nie jestem za bardzo obeznany to dla mnie wyglądają na zespół który dąży na szczyt :)

Rzedzian

i taki gratis z ostatniego meczu Barcelony z FC Basel wygranego przez BlauGranę 5:0
http://www.sendspace.pl/file/tDLtXpvo/

Bramki oraz jakieś bonusy ;)

__________________
Jestem piękny i mam wspaniałe mięśnie.